شنیدی از همه یاران که سخت بیمارم

شنیدی از همه یاران که سخت بیمارم 

نیامدی زپرسش به دیدارم

هنوز امید تو دارم که می کشم نفسی

بیا که نیمه ی جانی که مانده بسپارم

خدا گواه من است ای شکسته مو ! که هنوز

شکسته عهد تو را من عزیز می دارم

ولی میا ! که تو  در من نظر نخواهی کرد 

که کهنه آینه یی پر ملال زنگارم

نخواستم که در آیی شبی به کلبه ی من

ازین خوشم که در آیی دمی به پندارم

به انتظار قدم رنجه کردنی ، چشمم

به راه ماند و نبود این قدر سزاوارم

                                       

                                          سیمین بهبهانی  

p

/ 0 نظر / 31 بازدید