خلوت من

آمد نوروز هم از بامداد             آمدنش فرخ و فرخنده باد

   باز جهان خرم و خوب ایستاد          مرد زمستان و بهاران بزاد

     ز ابر سیه روی سمن بوی داد             گیتی گردید چو دار القرار

       روی گل سرخ بیاراستند                      زلفک شمشاد بپیراستند

          کبکان بر کوه به تک خاستند                   بلبکان زیر و ستا خواستند

             فاختگان همبر میناستند                             نای زنان بر سر شاخ چنار

               باز جهان خرم و خوش یافتیم                        زی سمن و سوسن بشتافتیم

                  زلف پر یرو یان بر تافتیم                              دل ز غم هجران بشکافتیم

نوشته شده در ۱۳۸٩/۱٢/٢٢ساعت ٩:٠۸ ‎ق.ظ توسط باران نظرات () |

Design By : Mihantheme